Diego is in zijn vrije tijd een fervent danser. Hij reist de wereld over om Spaanse dansen te oefenen en te demonstreren.

In het Delton de Witt-team van Diego is een tekort aan werkplekken. Daar zijn regels voor. Als je terugkomt van vakantie en er is een tekort, dan ga je flexen. Je zoekt een onbezette plek, of je gaat in de stilteruimte zitten. Dat doe je totdat er iemand op vakantie gaat, dan bezet je die plek. Heldere afspraak.

Diego treedt de regels met voeten en dat krijgt hij te horen. Verregaand egocentrisme, een gebrek aan senioriteit, negeren van klantbelang en een gebrek aan vermogen om samen te werken is de diagnose die gesteld wordt. Maar hij krijgt ook van collega’s te horen dat ze zijn danstalent willen bevestigen. Met de toevoeging hen in het vervolg deze stoelendans te besparen.

Van: Beau de la Bouche
Aan: Delton de Witt / Team 10 CC
Datum: 15-02-2012 15:53
Onderwerp: morgen iets later

L.S. Morgen ben ik iets later in verband met een bezoek aan de tandarts. Op het planbord prijkt een groene stip.

Van: Lennard P. Bofmans
Aan: Beau de la Bouche
Datum: 15-02-2012 18:05
Onderwerp: morgen iets later

Beau,

De groene stip prijkt inderdaad op het planbord. Maar deze bestrijkt wel vier vierkantjes, waaronder jouw naam, mijn naam, de woensdag en de donderdag.Dit kan twee dingen betekenen. Of je hebt het groentje ‘dartstyle’ op het bord gegooid, of jij en ik zitten vannacht bij jouw tandarts.

Mocht het laatste de bedoeling zijn, laat je tandarts dan weten dat ik in de wachtkamer graag de TopGear lees. De Penthouse is ook goed.

Vriendelijke groet,
Lennard.

Nooit van Nico Dijkshoorn gehoord, nooit gezien, nooit iets van gelezen. Maar afgelopen zaterdag staat er een niet te missen markante kop op de voorkant van Volkskrant Magazine: ‘schrijver Nico Dijkshoorn’. Vandaag een profiel in Het Parool: ‘het mes altijd in de achterzak’.

Het beeld van een getalenteerde, veelzijdige-, goed van de tongriem gesneden- en met een scherpe pen schrijvende man ontstaat. Maar tegelijkertijd van iemand die zielig doet over z’n jeugd, over dat hij geen aandacht kreeg, over een vader die ‘m wegdrukte.

En ook van iemand die vergeet dat zijn gaven daar mede aan te danken zijn, iemand die mede daardoor zijn geld verdient, iemand die daar desondanks tegenaan schopt, iemand die het mes uit de achterzak haalt en het z’n vader in de rug steekt.

Met blote handen vechten als het er op aan komt Nico. Je acteert nu als een laffe lul.

Van: Panso Kever
Aan: Undisclosed Recipients
Datum: 10-01-2012 08:53
Onderwerp: Mutatietool – Aanvullen uitrol-varianten voor 18 januari

Collega’s,

Op dit moment weten wij van 534 contracten de uitrol-varianten niet. Deze varianten hebben wij wel nodig voor een juiste rapportage. Wij hebben kritisch naar de varianten gekeken en deze terug gebracht naar drie categorieën.

Op D:\Delton de Witt\Leven\Lijsten1 – 1999\ staat het bestand “Voorstel nieuwe varianten KI”.
Graag kolom F en eventueel kolom H vóór woensdag 18 januari vullen voor je eigen contracten.

Alvast bedankt!

Met vriendelijke groet,
Panso Kever.

Van: Lennard P. Bofmans
Aan: Panso Kever
Datum: 10-01-2012 11:59
Onderwerp: Re: Mutatietool – Aanvullen uitrol-varianten voor 18 januari

Hoi Panso,

Je gaat hoge ogen in ‘Ranking the Lists’ gooien. Je weet wel, de nieuwe Delton de Witt-game verkrijgbaar in de Delton-Store. De lijstverantwoordelijke binnen Delton de Witt die zijn lijst het snelst ingevuld krijgt is winnaar. Waarom gooi jij nu hoge ogen, waar zit nu jouw kracht?

Met name in het wervend karakter van de naam van het bestand: ‘Voorstel nieuwe varianten KI’. Subliem!! Daar hebben veel collega’s wel beeld bij. Alhoewel er ook geluiden opgaan om het in z’n geheel af te schaffen. Niets kunstmatigs meer. Dat zijn de collega’s die het weer zelf gaan doen.

Dat zal een hele klus zijn, maar er zijn goede voorbeelden.

Vriendelijke groet,

Lennard P. Bofmans.

Bas Brandsen moet natuurlijk niet denken dat hij de enige is die van Sinterklaas op z´n kloten krijgt. Echt niet. En dan heb ik het niet over het ´met een varkensneus op je gezicht een gedicht voor moeten lezen´.

Nee, Sint – met een handschrift dat sterk op dat van Karin lijkt – kwam nog met een klein nabrandertje. Wat subtieler, maar wel vol in de roos. Want mijn gezeik van ´ik kan niet met stokjes eten´ en ´dus vind ik de Japanner niet leuk´ werd genadeloos aan de kaak gesteld. Nou moet ik zeggen dat ik het ook echt niet leuk vond. Bij de Japanner. Het principe van uit eten gaan is voor een Bakker in ieder geval dat hij wat binnen krijgt. Vast voedsel, iets om te snijden en dat je na een kwartier pas ziet dat er onder je eten een bord zit.

Natuurlijk heb ik het geprobeerd voor m´n schatje. En lief zoals ze is heeft zij wèl vertrouwen in mijn motoriek. Maar de lol gaat er gauw af als je rijst op tafel, op de grond en – zoals bij An op de Weteringschans – op schoot bij een dame aan het tafeltje naast ons beland. Uiterst genant en niet in je mond. Bijkomend probleem: de saké glijdt evenredig tot een onbekende macht sneller naar binnen.

Bij Ichi-E op de Arena Boulevard was het totaal anders. Voor het belangrijkste deel was Sinterklaas daar verantwoordelijk voor, hij schonk me de Chimp Sticks. In eerste instantie was ik totaal van m’n stuk, maar dat kwam omdat ik ooit een documentaire met apen en ‘eetstokjes’ heb gezien. Daarin stak de aap een stokje in een mierenhoop en daarna – om de mieren er vanaf te zuigen – in z’n mond. Daarna verdween het stokje in z’n hol, om daarna… nou ja, je begrijpt het wel. Het werd allemaal nog erger toen de tekst op de verpakking van de Chimp Sticks daar aan leek te refereren: ‘monkeys are a lot like us, aren’t they? It turns out that they like to have fun when they eat, too!’

Maar zo had de fabrikant het niet bedoeld. En zo moest het bij Ichi-E ook niet. Je mag daar best je Chimp Sticks gebruiken, dat wel, ik heb het de mevrouw gevraagd. De sticks deden hun werk feilloos. In plaats van één stick ín de sushi te prikken, kon ik deze nu met de handjes van de Chimp Sticks moeiteloos omvatten en nog dopen in Japanse sojasaus met wasabi ook. Het is werkelijk een geweldige uitvinding! Voor kinderen vanaf drie jaar en voor mij.

Dank u wel Sinterklaas!

Beatrice Martin, een waar nachtegaaltje uit Quebec. Deze video is gekozen omdat het haar gave om melancholieke liedjes te maken goed weergeeft, maar ook omdat het een ´goed geinterpreteerde´clip is met fraai geschoten beelden. De hier eerder ingesloten You Tube video wordt niet meer als zodanig ondersteund door Universal Music. Ze hebben hun zaken niet op orde. Maar kijk en luister hier…

Er liggen weer enorme gedroogde hammen bij Appie Heijn. Geweldig! Maar wat doe je er mee als je geen voetbalelftal te eten hoeft te geven… Jan – ook in Appie Ganzenhoef – deelt in het enthousiasme en vertelt dat zijn vader en moeder ook van de hammen waren. Die lieten ze dan snijden bij Van Amerongen- de plaatselijke kruidenier – want die konden er superdunne plakjes van maken…

Van Amerongen is nu ook Albert Heijn. Die ham kopen, dat lukt nog. Maar ik wil de gezichten wel eens zien als Jan nu de winkel in loopt met een ham en bij de vleeswaren vraagt: ‘Fatima, wil je tien plakjes van deze ham afsnijden’?

Inmiddels zijn we een stuk verder in de voorbereiding van de TGO Challenge 2012. De organisatie heeft ons – na het doorstaan van de fysieke test – meegedeeld dan we mee mogen doen. Er circuleert een deelnemerslijst en het blijkt dat er een stuk of tien Nederlanders meelopen. Dat kunnen we wel aan. Wat we van de zes Hongaren moeten verwachten, geen idee. Verder best veel Engelse deelnemers, maar volgens Willem is dat normaal.

Uit de lijst blijkt niet dat een teamnaam gebruikelijk is. Wellicht om de solo-lopers niet voor het hoofd te stoten, zo zijn ze bij de organisatie dan ook wel weer: voorkomend. Maar goed, wij hebben gekozen voor een eigen t-shirt en het kan niet anders dat daar een teamnaam op moet komen. Met die naam zijn we zo’n vier weken bezig geweest, dat luistert natuurlijk ontzettend nauw. We kiezen voor een Engelse naam en dan breng je voor dat je het weet een totaal verkeerde boodschap over.

Dat valt nog mee met de teamnaam ‘Putting Lipstick on a Pig’, maar daarmee worden we natuurlijk direct voor Engelsen aangezien. En we willen onze afkomst natuurlijk niet verloochenen. Daarmee lag ‘The Amsterdam Appetizers ’ voor de hand, maar na het raadplegen van de Urban Dictionary – zeer leerzaam ook – hebben we daar weer van afgezien.

De officiële teamnaam is nu geworden The (One Toe) Dutch Dippers, wat verkort mag worden tot de ‘The Dutch Dippers’. We denken aan een t-shirt met de opdruk van een Delftsblauw-tegeltje, met tekst uiteraard. Het leuke is dan dat we ook tegeltjes kunnen maken met de afdruk van een t-shirt! Lichtgewicht uiteraard, we moeten wat uit kunnen delen onderweg.

Willem heeft al een klein testje met de teamnaam uitgevoerd door in een e-mail aan de materiaalexpert van TGO, Chris Townsend, als afzender de naam The Dutch Dippers te gebruiken. Hij kreeg gewoon antwoord.

Onze oosterburen hebben een merkwaardig gevoel voor humor. Goed, wij begonnen met grappen maken. Over Derrick. En daarna over Prüm die haar Schnee kwijt was. De radiostilte die daarna intreedt is die van voor de storm. Want als de reisdag daar is slaan de Schneifel polizisten – stillen en geüniformeerden – keihard toe. Don´t mess with Derrick en blijf van de Schnee van Prüm af!

Lees hier…verder.